بسیاری از مصرف کنندگان وقتی با طیف گسترده ای از مواد ساختمانی روبرو می شوند، از انتخاب بیش از حد برخوردار می شوند.پنل فیبر با تراکم متوسط (MDF) و کامپوزیت چوبی پلاستیکی (WPC) به عنوان دو ماده برجسته صفحه ظاهر شده اند که نقش مهمی در تزئین و ساخت خانه دارندبا این حال، این مواد از نظر ترکیب، عملکرد، کاربردها و تاثیرات زیست محیطی به طور قابل توجهی متفاوت هستند.
MDF یک محصول چوبی مهندسی شده است که از الیاف چوبی ساخته شده است که با رزین تحت گرما و فشار متصل می شوند. فرآیند تولید شامل جداسازی مکانیکی از الیاف چوبی یا گیاهی است.درمان شیمیایی آنها، سپس آنها را با چسب ها قبل از فشار به پانل ها ترکیب می کنند. با تراکم بین تخته ذرات و تخته سخت، MDF خواص مکانیکی و قابلیت کار عالی را ارائه می دهد.
ساختار فیبر یکنواخت ثبات ابعادی و مقاومت در برابر انحراف را فراهم می کند. سطح صاف آن شامل فرنیچر، رنگ و پوشش های مختلف است.که آن را برای ساخت مبلمان و کاربردهای داخلی ایده آل می کند.
WPC یک ماده نوآورانه سازگار با محیط زیست است که فیبرهای چوبی / گیاهی را با ترموپلاستیک (پولی اتیلن، پلی پروپیلن یا PVC) و افزودنی ها از طریق فرآیند های اکستروژن یا قالب بندی ترکیب می کند.این ماده ترکیبی زیبایی طبیعی چوب را حفظ می کند در حالی که دوام پلاستیک را در بر می گیرد، مقاومت در برابر رطوبت، جلوگیری از پوسیدگی و حفاظت از حشرات.
WPC با استفاده از مواد بازیافت شده، کاهش فشار جنگل زدایی و حمایت از اصول اقتصاد دایره ای از طریق بازیافت، به کمبود منابع و نگرانی های زیست محیطی می پردازد.
- آماده سازی فیبر:مواد خام خرد می شوند، پخته می شوند و به فیبر تبدیل می شوند
- استفاده از رزین:الیاف با چسب مخلوط می شوند و خشک می شوند
- شکل گیری تخته:الیاف به طور مساوی در فرش ها توزیع می شوند
- فشار گرم:فرش ها تحت فشرده سازی در دمای بالا قرار می گیرند
- تمام شدن:پنل ها خنک می شوند، شسته می شوند و طبق مشخصات برش داده می شوند
- مخلوط مواد:الیاف چوبی، پلاستیک و مواد افزودنی متناسب هستند
- اکستروژن / قالب بندی:مخلوط ذوب می شود و تحت گرما / فشار شکل می گیرد
- بعد از پردازش:محصولات خنک می شوند، برش داده می شوند و سطح آنها درمان می شود
تفاوت اساسی در مکانیسم های چسبندگی است. MDF به چسبندگی چسب بین الیاف متکی است، در حالی که WPC از فیوژن پلاستیک برای پوشاندن الیاف چوب استفاده می کند.در نتیجه خواص فیزیکی متفاوت.
MDF (500-880kg/m3) نشان دهنده خم و مقاومت کششی برتر است، که آن را برای کاربردهای تحمل بار مناسب می کند.WPC (400-700kg/m3) دارای مقاومت کافی است که بر اساس نوع پلاستیک و محتوای فیبر تعیین می شود.
ماهیت هیگروسکوپی MDF نیاز به حفاظت از محیط های مرطوب دارد، در حالی که ویژگی های ضد آب WPC اجازه می دهد تا بدون پوسیدن، ترکیدن یا محو شدن در فضای باز استفاده شود.
تراکم یکنواخت MDF امکان ماشینکاری دقیق برای طرح های پیچیده را فراهم می کند. WPC به خوبی پردازش می کند اما نیاز به پارامترهای تنظیم شده برای جلوگیری از ذوب پلاستیک در هنگام برش دارد.
MDF ممکن است حاوی چسب های تولید کننده فورمالدهید باشد، در حالی که WPC شامل مواد بازیافت شده با انتشار کمتر VOC است، اگرچه هر دو نیاز به تأیید انطباق با استانداردهای زیست محیطی دارند.
- مبلمان (کابینت ها، قفسه ها، واحدهای سرگرمی)
- پوشش داخلی (پانتول های دیواری، سقف، پارتیشن)
- تجهیزات صوتی (صندوق های بلندگو، عایق صوتی)
- بسته بندی محافظ
- سقف های بیرونی (پارتیو، محیط استخر)
- پوشش خارجی (جبه های مقاوم در برابر آب و هوا)
- حصار محيط (پارك ها، مسيرها)
- ویژگی های چشم انداز (باغزارها، پرگولا)
- جلوگیری از قرار گرفتن در معرض رطوبت
- نور مستقیم خورشید را محدود کنید
- با پارچه های نرم و خشک تمیز کنید
- آسیب های سطحی را به سرعت تعمیر کنید
- شستن منظم با پاک کننده های ملایم
- حفاظت UV برای قرار گرفتن طولانی مدت در معرض نور خورشید
- از استفاده از ابزار پاک کننده کنده کننده اجتناب کنید
- به طور دوره ای ارتباطات ساختاری را بررسی کنید
تولید ساده تر MDF هزینه های کمتری را به همراه دارد، در حالی که تولید پیچیده WPC قیمت های برتر را تعیین می کند. با این حال، عمر طولانی مدت WPC و حداقل نگهداری ممکن است ارزش طولانی مدت بهتری را ارائه دهد.
معیارهای انتخاب باید ارزیابی شود:
- استفاده در داخل و خارج از خانه
- الزامات ساختاری در مقابل محیط زیست
- سرمایه گذاری اولیه در مقابل هزینه های چرخه عمر
- گواهینامه های انتشار و استانداردهای ایمنی
هر دو ماده دارای مزایای مشخصی هستند که برای کاربردهای خاص طراحی شده اند. انتخاب آگاهانه نیاز به ارزیابی دقیق الزامات فنی، شرایط زیست محیطیو محدودیت های بودجه ای برای دستیابی به راه حل های ساختمان بهینه.
